همیشه حرفی هست
که گم می شود
در لابه لای خداحافظی ..
..
+ نوشته شده در ساعت توسط
شب،
دلنشین ترین کلمه
برای شعر.
فراخ ترین زمان
برای سکوت،
تنهاترین پنجره
به تو.
+ نوشته شده در ساعت توسط
در این ظهر آغازین تابستان
در این اتاق بزرگ
در این سکوت
می نویسم
و پرده ها را باد لمس می کند.
می نویسم و این نوشتن
تنها زبان به سخن است
تنها فریاد رها شده
در بی جنبشی میزها و صندلی ها
و پرده ها را باد لمس می کند.
می نویسم بی آنکه نوشته باشم
بی آنکه بر سفیدی این دفتر
خطی سیاه رها کرده باشم
بی آنکه قانون نانوشته را شکسته باشم
و پرده ها را باد لمس می کند.
نگاه می کنم
در آن سوی پنجره
روز ساکت ایستاده
در این سو
تو آرام خفته
نمی نویسم
و دیگر باد نمی آید
+ نوشته شده در ساعت توسط
لبخندی برجامانده
از کسی که نمانده.
هی رفیق!
این روزهای داغ
زیر خاک هوا چطور است ؟
۸۶/۱۲/۱۳
+ نوشته شده در ساعت توسط